ก็เลยคิดว่าจะซื้อของที่ระลึกมาฝากเพื่อนๆพี่น้องชาวทวิตภพ

แต่เนื่องจากใช้งบประมาณส่วนตัวคงไม่สามารถจัดหามาได้ครบทุกคน

จึงต้องคิดเกมส์มาให้เพื่อนๆ ร่วมสนุกกันครับ

วิธีการง่ายๆครับ แค่เพื่อนๆ ส่งทวิตเตอร์มาถึงผม แล้วทายว่า

ผมเดินทางไปเที่ยวที่ไหนบ้างที่ปักกิ่ง โดยใส่ tag #Beijing69 แค่นี้ครับ

ตัวอย่างครับ @ppat69  #Beijing69 วัดพระแก้ว, Siam Paragon, สยามสแควร์

จะใส่กี่คำตอบต่อ 1 ทวิตก็ได้ครับ จะทวิตกี่ครั้งก็ได้ครับ แต่อนุญาติแค่ 2 ภาษา คือไทยกับอังกฤษ (ภาษาอื่นไม่อยากแปลครับ)

การนับคะแนน

ทุกคำตอบที่ถูกต้องนับเป็น 1 คะแนน

คำตอบที่ซ้ำกัน จะถือว่าเป็น 1 คำตอบ

คำตอบที่ผิดจะไม่หักคะแนนครับ

แต่ในกรณีที่ได้คะแนนเท่ากัน จะนำคำตอบที่ผิดมาคิดครับ (เหมือนลูกได้-เสีย ของฟุตบอล) ใครผิดน้อยกว่า ถือว่าชนะครับ

ส่วนของรางวัลยังไม่ทราบครับ จะไปหาเอาที่โน้น คิดว่าร่วมสนุกกันนะครับ

เริ่มร่วนสนุกได้ตั้งแต่เดี๋ยวนี้ จนถึงเวลา 24:00 น. ของวันที่ 24 ต.ค. 2552 นี้ครับ

การร่วมสนุกขอสงวนเฉพาะคนที่ follow เท่านั้นนะครับ เพราะเวลาที่ส่งขอรางวัล ผมจะ DM ไปแจ้งขอที่อยู่ครับ

ใครจะ follow ผมเพื่อร่วนสนุกกันแล้วเมื่อเลิกแล้วจะ unfollow ก็ได้ครับ ไม่ว่ากัน

ขอสงวนสิทธิ์สำหรับคนที่มีที่พำนักอยู่ในประเทศไทยเท่านั้นครับ (ต่างประเทศค่าจัดส่งแพงครับ)

ตลอดระยะเวลาที่ผมเดินทางไปที่ปักกิ่ง ผมจะทวิตมาใบ้ว่าผมไปเที่ยวที่ไหนบ้าง แต่คงขึ้นอยู่กับระบบสื่อสารของที่นั้น

แต่คิดว่าอย่างน้อยก็คงสามารถใช้ internet จากโรงแรมในที่พักได้ครับ ถ้าทางการจีนไม่ได้ block twitter

ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมสนุกกันครับ

คราวนี้ผมขอพูดถึงมุมมองของผมที่มีต่อเหตุการณ์นี้บ้างครับ
ก่อนอื่นผมคงไม่ขอระบุว่าใครถูกหรือผิดอย่างไร เนื่องจากผมไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นี้ และก็ไม่ได้สอบถามรายละเอียดว่าเหตุการณ์เป็นอย่างไร มีปากเสียงกันหรือไม่ เพราะคิดว่าไม่จำเป็น และเหตุการณ์ก็ได้เกิดขึ้นไปเรียบร้อยแล้ว เพียงแต่ว่าผมเกิดคำถามอยู่หลายประเด็นพอสมควรดังนี้ครับ

เวลาเราไปใช้บริการเรามีความมุ่งหวังกับคุณภาพการบริการอย่างไรบ้าง โดยเฉพาะเรื่องอัธยาศัยและรอยยิ้มของผู้ให้บริการ?
ยกตัวอย่างร้านกาแฟชื่อดัง ราคาแก้วละร้อยกว่าบาท ผมว่าก็ไม่ได้มีคุณภาพด้านนี้แตกต่างจากร้านกาแฟที่ราคาแก้วละไม่กี่สิบบาทสักเท่าไร ซึ่งค่อนข้างจะแตกต่างจากการบริการที่เราได้รับเมื่อเราไปสั่งกาแฟดื่มตามโรงแรมทั้งที่ราคาแก้วละร้อยกว่าบาทเช่นกัน ซึ่งข้อนี้น่าจะแสดงให้เห็นว่าร้านกาแฟระดับราคาร้อยกว่าบาทหรือไม่กี่สิบบาทก็ไม่ได้มีการฝึกอบรมเรื่องงานบริการแตกต่างกัน หรืออาจจะพูดได้ว่าคุณภาพการบริการขึ้นอยู่กับอัธยาศัยนิสัยใจคอของผู้ให้เป็นสำคัญ อาจจะเป็นได้ว่าร้านที่เป็นสาขาจากต่างประเทศเห็นว่าคนไทยมี service mind สูงอยู่แล้วเลยไม่ค่อยได้เน้นในด้านนี้นัก ซึ่งพวกเราส่วนใหญ่ก็ได้รับรู้ตามนั้นเช่นกันครับ นับเป็นข้อเสียที่สำคัญเช่นกัน เอาไว้คราวหน้าคงมีโอกาสมาคุยเรื่องนี่กันครับ

ย้อนกลับมาที่น้องคนนั้นอีกครั้ง โดยปกติแล้วน้องเค้าก็เป็นคนเฉยๆ คือเวลายิ้มหรือไม่ยิ้มถ้าไม่สังเกตุดีๆเราก็คงไม่รู้ แต่น้องเค้าก็เป็นคนสุภาพเรียบร้อย ไม่ได้มีนิสัยก้าวร้าวแต่อย่างใด ทำให้ผมเกิดคำถามตามมาอีกว่า
คนที่มีรูปร่างหน้าตาและนิสัยใจคออย่างไรถึงเหมาะสำหรับงานบริการ? แล้วสามารถเปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาได้หรือเปล่า?
จริงแล้วผู้ที่มีอาชีพด้านงานบริการไม่ถึงกับต้องมีหน้าตาสวยหล่อเหมือนกับผู้ที่มีอาชีพเป็นนักแสดงหรือดาราหรอกครับ ยกเว้นสำหรับงานให้บริการด้านความงามก็จะช่วยได้บ้าง แต่ที่คัญก็คือด้านบุคลิกภาพ เนื่องจากเป็นงานที่ต้องพบปะผู้คน โดยเฉพาะการที่เป็นคนที่ยิ้มง่ายคงจะเหมาะสมกว่าคนที่หน้าตาเฉยๆ หรือดูแล้วหน้าดุๆ ประเภทที่เรียกว่าหน้าไม่รับแขก แต่อันนี้ไม่ได้บอกว่าคนที่มีบุคลิกภาพเช่นนี้แล้ว ไม่สามารถทำงานบริการได้นะครับ เพราะว่าส่วนที่สำคัญจริงๆแล้วคือการที่ท่านจะต้องถามตัวเราเองก่อนดีกว่าว่า เรามีความรู้สึกอย่างไรเวลาที่เราต้องทำงานบริการ เมื่อต้องพบเจอกับลูกค้าหรือผู้รับบริการที่มีความหลากหลาย? ถ้าเราตอบคำตอบเหล่านี้ได้ว่าเรามีความสุขในการให้บริการผู้อื่น เมื่อเราเห็นรอยยิ้มของลูกค้าแล้วทำให้เรามีกำลังใจ เราชอบพบปะพูดคุยกับผู้คนหลายหลาย ถ้าอย่างนี้ก็ใช่เลยครับ คุณเหมาะสมกับงานบริการแน่นอน แต่ถ้าเรารู้สึกเฉยๆยังไงก็ได้ ขอให้ฉันทำงานของฉันอยู่คนเดียว อันนี้งานด้านบริการคงไม่เหมาะกับเราสักเท่าไหร่ มีงานอีกหลายประเภทที่ไม่ต้องบริการใครรับใช้ใครทำงานที่เรารับผิดชอบไปเรื่อยๆสบายใจกว่าครับ ยิ่งถ้าคุณรู้สึกหงุดหงิดเมื่อมีเวลามีใครต้องการรับบริการจากเรา เหมือนกับว่าทำไมมันต้องมาใช้งานกูด้วยวะแล้วหละก็ พยายามอยู่ห่างจากงานบริการให้ไกลได้ยิ่งดีครับ ทำไปก็ไม่มีความสุขแถมยังไม่เจริญก้าวหน้าอีก แล้วคราวนี้สำหรับคนที่หน้าตาไม่รับแขกแต่มีใจรักงานทางด้านบริการหละทำอย่างไรดี อันนี้ผมว่าพอมีทางครับ คือเราต้องปรับบุคลิกภาพของเราใหม่ โดยการปรับการแต่งกายหน้าตาหรือการปรับลุคนั้นเอง เช่นผู้หญิงก็แต่งหน้าให้ดูหวานๆ อย่าทาตาให้ดูดุนะครับ ใส่เครื่องประดับให้ดูกุ๊กกิ๊กหน่อย ส่วนผู้ชายก็ต้องโกนหนวดเคราให้สะอาดสะอ้าน ตัดผมให้ดูสุภาพเรียบร้อย แล้วต้องฝึกยิ้มครับ ส่วนนี้คนไทยเรามีพื้นฐานที่ดีอยู่แล้วคือยิ้มสยาม ต่างชาติทำได้เราก็ทำได้เหมือนกันครับ ทุกวันก่อนเริ่มงานมองดูกระจกแล้วยิ้มให้ตัวเองก่อนวันนั้นก็จะเป็นวันที่ดีของเราตั้งแต่เริ่มแล้วหละครับ สุดท้ายคงตรงฝึกการใช้น้ำเสียงในการพูดใหม่ให้ ช้าๆ ชัดๆ และฟังดูอ่อนโยนครับ แค่นี้คุญก็เป็นคนใหม่ที่พร้อมเต็มร้อยแล้วสำหรับงานบริการ

คราวนี้ถึงคิวลูกค้าท่านนั้นบ้างครับ บางท่านอาจจะรู้สึกว่าลูกค้าจู้จี้เกินไปหรือเปล่าเรื่องเล็กน้อยแค่นั้น แต่ก่อนที่เราจะตัดสินอะไรเราควรจะพิจารณาให้รอบครอบก่อนครับ สมมุติว่าลูกค้าอาจจะเพียงแค่เปรยๆว่า “น้องทำไมไม่ยิ้มเลย” แล้วน้องก็อาจจะไม่ได้ยิน เลยไม่ได้สนใจ ลูกค้าก็นึกว่าเด็กเชิดใส่ จึงเกิดต่อว่ากันก็ได้ ดังนั้นเมื่อเราไม่ได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจึงไม่ควรด่วนตัดสินเรื่องราว คำถามต่อมาน้องเค้าอุตสาห์ไปขอโทษแล้วน่าจะให้อภัยไม่ควรจะใจแคบเลย? ตอนแรกผมก็คิดเช่นนี้เหมือนกันครับ แต่หลังจากลองมาใคร่ครวญกับพบว่าถ้าลูกค้าท่านนั้นเป็นเจ้าหน้าที่ของศูนย์การค้าที่มีหน้าที่ดูแลร้านค้าและการบริการต่างๆภายในศูนย์การค้าแห่งนี้ ก็คงมีเหตุผลที่จะต้องแจ้งให้บริษัทต้นสังกัดของน้องเค้าทราบ และคงจำเป็นจะต้องแยกแยะระหว่างเรื่องงานกับเรื่องของอารมณ์ออกจากกัน ดังนั้นการตัดสินว่าใครเป็นอย่างไรคงไม่อาจทำได้จนกว่าเราจะรู้ขอเท็จจริงเท่านัืนครับ

สุดท้ายคงต้องพูดถึงเรื่องบริษัท สิ่งที่ผมพบอยู่อย่างหนึ่งก็คือ การบริการของพนักงานในร้านต่างๆที่ให้บริการส่วนใหญ่เหมือนกับไม่ได้รับการอบรมเท่าที่ควรในเรื่องของการให้บริการ อาจจะมีการแนะนำบอกเล่าเบื่องต้นบ้างสำหรับข้อควรปฏิบัติต่างๆทั่วๆไป การไหว้ การพูดจา การสนทนา หรือมารยาทต่างๆที่ใช้กับลูกค้า คงไมได้มีการลงรายละเอียดกันเท่าไหร่ หรือถ้ามีการอบรมสอนกันจริงๆ แต่เวลาปฏิบัติงานคงไม่ได้เน้นหรือให้ความสำคัญกับสิ่งที่อบรมมานานๆเข้าก็เหมือนกับไม่ได้อบรมอีกเช่นกัน ทุกท่านอาจจะเคยพบเจอเวลาที่ไปซื้อของแล้วพนักงานกล่าวสวัสดีแล้วไหว้ท่านซึ่งมองดูคล้ายกับหุ่นยนต์ไม่มีผิด ถ้าเราลองถามว่าทุกคนไหว้เป็นมั๊ยทุกคนคงตอบอย่างมั่นใจว่าเราไหว้เป็น แต่ถ้าเราถามว่าการไหว้ที่ถูกทำอย่างไร ไหว้คนอายุเท่ากัน ไหว้ผู้ใหญ่ ไหว้พระสงฆ์ ไหว้พระพุทธ เป็นอย่างไร แตกต่างกันหรือเปล่า ผมว่าสวนใหญ่คงไม่ทราบ สรุปก็คือการพัฒนางานด้านบริการของไทยเรายังสามารถพัฒนากันได้อีกมาก ซึ่งอันนี้นับเป็นจุดแข็งสำหรับประเทศเราไม่ต้องไปคิดค้นสิ่งใหม่ๆ แต่ต่อยอดในสิ่งที่เรามีดีให้ดียิ่งขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นก็ได้ครับ เพราะต่างชาติเค้ารับคนไทยมากมายไปทำงานด้านบริการเพราะคนไทยเรามี service mind สูงอยู่แล้ว คนไทยที่ทำงานบริการในต่างประเทศล้วนเป็นที่ชื่นชอบในอัธยาศัยและน้ำใจในการให้บริการของเรา ก็เหมือนเรามีวัตุดิบที่ดีอยู่แล้ว ต่างชาติเค้าเอาไปเจียรนัย แต่คนไทยยังใช้เหมือนเดิมโดยขาดการเจียรนัย นับเป็นเรื่องที่น่าเสียดายอย่างยิ่งครับ ดูอย่างฮ่องกงคราวที่เกิดวิกฤตเรื่องโรคซาร์ ไม่มีนักท่องเที่ยวเดินทางเข้าประเทศเลย ณ ช่วงเวลานั้นคนคนฮ่องกงเปลี่ยนแปลงตัวเองไปอย่างมาก จากการไม่สนใจลูกค้าเพราะลูกค้ามากอยู่แล้ว เข้าคิวรอกัน เปลี่ยนมาเป็นให้ความสนใจในด้านการให้บริการลูกค้าอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเทียบกับก่อนเกิดวิกฤติ ซึ่งถ้าใครเคยเดินทางไปฮ่องกงก่อนและหลังวิกฤตคงจะเห็นได้ชัด เช่นการเร่งรีบให้ลูกค้าทานเร็วๆ หรือเราถามอะไรแล้วก็ไม่มีคำตอบบางท่านอาจจะโดนไล่ด้วยซ้ำใป ซึ่งในยุคปัจจุบันไม่มีให้เห็นแล้วหรือคงหาได้น้อยเต็มทีครับ

คุณภาพในการให้บริการก็เหมือนกับคุณภาพของสินค้าต้องมีการดูแลและใสใจอยู่สม่ำเสมอ ถ้าปล่อยปละละเลยคุณภาพก็ตกลงเช่นกัน

หมายเหตุ ร้านกาแฟในเหตุการณ์เป็นของบริษัทหนึ่งในไทยนะครับ อย่าเข้าใจผิดว่าเป็นของแบรนด์ต่างชาติหรือแฟร์นไชน์จากต่างประเทศใดๆทั้งสิ้นนะครับ

BB gun – Bullet Ball Gun ปืนอัดลมซึ่งมีหลายรูปแบบด้วยกัน

Bad Boy – ผู้ชายเลวๆ ที่ดูเทห์ในสายตาสาวๆหลายคน

Big Brother – เรียลลิตี้โชว์ ที่อื้อฉาวพอสมควรสำหรับเวอร์ชั่นของเมืองนอกเค้าโดยเฉพาะที่อังกฤษ

Big Boss – นายใหญ่ (ใคร – คงต้องไปคิดต่อกันเอาเองครับ)

Beyond Basic – ยี่ห้อชุดชั้นในชาย

Black Board – อันนี้…กระดานดำ

BB Cream – Blemish Balm Cream ครีมทาหน้าจากเกาหลี ที่บรรดาสาวๆที่ใช้แล้วรู้สึกว่าตัวเองจะสวยเฉกเช่นสาวเกาหลีมั๊งครับ

Bobbi Brown – เครื่องสำอางจากอเมริกา

BroadBand – อันนี้คงไม่ต้องอธิบายสำหรับบรรดาgeek ทั้งหลายเลยนะครับ แต่เอาหน่อยก็แล้วกันเพราะหลายท่านก็ไมใช่geekซักกะหน่อย – เทคโนโลยีการส่งข้อมูลความเร็วสูง ผ่านเครือข่ายอินเตอร์เน็ต

BBcode – คือส่วนหนึ่งของภาษา HTML ใช้สำหรับสร้างลักษณะของตัวอักษร เช่น ตัวเอียง, ตัวหน้า, ขีดเส้นใต้ เป็นต้น – เอาเท่านี้ก็แล้วกันเพราะผมก็ไม่ได้รู้จักอะไรมันไปมากกว่านี้

BuddyBB – ผู้ให้บริการ ADSL รายหนึ่ง

Big Ben – หอนาฬิกา ชื่อดังของประเทศอังกฤษ

ภาพจาก http://www.oknation.net/blog/nid9/2009/07/11/entry-1

Bamboo – อาหารหลักของของช่วงช่วงกับหลินหุ้ย – หลินปิงยังเด็กเกินไปครับ

Big Bike – มอเตอร์ไซค์คันใหญ่ ก็บรรดาชอปเปอร์ทั้งหลาย ที่มี Harley Davidson ที่เป็นสุดยอดของเค้าแหละครับ

คงหมดมุขแต่เพียงเท่านี้แหละครับ Bye Bye BaBy

แต่อยู่ดีดีผมก็ดันเกิดความคิดที่ว่า ถ้าเราคิดว่าเราจะมีชีวิตอยู่อีกแค่ 3 เดือน โดยพยายามจะเก็บความรู้สึกนี้ตลอดเวลาให้ครบ 3 เดือน แล้วเราควรจะทำอะไรดี แต่การที่เราจะตายจริงๆ กับการทีเราสมมุติว่าเราจะตาย มันก็คงไม่ได้ทำให้เรารู้สึกใกล้เคียงกันเท่าไหร่หลอก (ทั้งที่ความจริงจะสมมุติหรือไม่สมมุติความตายก็อยู่ใกล้กับเรานิดเดียว) อ้าว! แล้วคราวนี้การที่ผมสมมุติกับตัวเองว่าจะตายภายใน 3 เดือนแล้วมันเกิดอะไรขึ้นบ้างหละ หลังจากผ่านไป 1 สัปดาห์

- สิ่งทีผมประสบก็คือเรารู้สึกถึงคุณค่าชีวิตของตัวเองและของผู้อื่นมากขึ้น โดยชีวิตไม่ได้รู้สึกหดหู่แม้แต่น้อย

- เราจะใจเย็นลง ให้อภัยคนอื่นได้ง่ายขึ้น

- ทำให้เราหยุดการที่เราจะทำอะไรที่ไม่ดี (ก็ชั่วๆนั้นแหละ) ก็ไม่รู้จะทำไปทำไม

- รู้สึกอยากทำดีๆ พร้อมกระทำโดยไม่ผัดวันประกันพรุ่ง เพราะคิดว่าเหลือเวลาอีกไม่นานเท่าไหร่

- ทำสิ่งทีอยากทำไม่ผัดวันประกันพรุ่ง

- แสดงความรักกับคนที่เรารัก โดยไม่รูสึกเขินอาย เช่นบอกกับแม่ว่าเรารักแม่ ทั้งที่ในชีวิตนี้อาจจะไม่เคยทำแม้กระทั่งวันแม่

- ฯลฯ

ผมยังคงเก็บความรู้สึกนี้ไว้ให้ครบ 3 เดือน เพื่อจะดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของผมบ้าง

ผมไม่สงวนลิขสิทธิ์ ถ้าใครจะลองเอาวิธีการนี้ไปใช้บ้าง แต่ขอเตือนสักเล็กน้อยว่าถ้ามันทำให้คุณหดหู่ รู้สึกเศร้าหรือแย่ มันคงไม่ดีแน่ คุณควรกำจัดความคิดนี้ออกจากสมองของคุณโดยเร็ว แต่ถ้ามันสามารถเปิดมุมมองที่ดีๆในชิวิตของคุณขึ้นก็นับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีนะครับ

เนื่องจากผมได้รับ dm หรือ direct message จากคนที่ผม follow ชักชวนให้เล่นเกมส์ ของ Monster World

Spam DM

จริงๆแล้วไม่ได้ต้องการเล่นเกมส์นี้หลอก แต่คิดว่าจะช่วยเพิ่มเมมเบอร์ให้คนที่inviteเราจริงคลิกlinkเข้าไปตามคำชวน เราก็จะเข้าสู่หน้านี้ครับ

ถ้าเราคลิกไปที่แถบแดงๆ Click to Play Now!

มันก็จะเข้าสู่ twitter account ของเรา แต่ว่าทาง twitter ก็จะถามว่าเราจะยอมให้ตัวเกมส์ access เข้ามาใน twitter account

ถ้าเรายินยอม คราวนี้มันก็จะเข้ามาใช้ twitter account ของเราเป็นช่องทางในการส่ง spam dm ไปทั่วเลยครับ

ดังนั้นคนที่ follow เราก็จะได้รับ spam dm โดยทั่วถ้วนกันโดยเราไม่รู้ตัว ถ้าไม่มีเพื่อนๆที่น่ารักใน twitter ที่ได้รับ spam dm แจ้งให้เราทราบ

แล้วคราวนี้ทำอย่างไรดีหละ?

1.พยายามเปลี่ยน password ครับ

-ผมพยายามเปลี่ยนหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ ใช้้ Web Browser ทุกชนิดที่มีคือ IE FireFox Opera และ Goodle Chrome ก็ไม่ได้ครับ

แต่ในที่สุดใช้ Safari ผ่าน iPhone ก็สามารถได้สำเร็จ (ใช้ EDGE ของ TrueMove)

แต่อย่าเพิ่งดีใจนะครับ มันยังไม่จบแต่เพียงเท่านี้ ครับ

2.เราต้องเข้าไปการเชื่อมต่อกับ Monster World ใน twitter ก่อนครับ

คือการทำ Revoke Access ตามขั้นตอนต่อไปนี้ครับ

เข้าไปที่ account ของเราที่ twitter.com โดยตรงก่อนนะครับ

เลือก Setings > Connection

เราจะเห็นรายการ Applications ที่เรา Access เรียงตามกันไปจากอันล่าสุด ให้เราคลิกที่ Revoke Access สีแดงของ Applications

อันไหนที่เราไม่ได้ใช้ได้เลยครับ โดยเฉพาะ Monster World

ถ้าไม่เกิดอะไรขึ้นแสดงว่า revoke ไม่สำเร็จ ให้เราไปไล่ปิด หรือ Log Out Applications ทุกอันให้หมดก่อนแล้วลองดูใหม่ครับ

แต่ถ้ายัง revoke ไม่สำเร็จ คราวนี้อาจจะเกิดจากการ hold ของทาง twitter เองก็ได้

ให้เรา Email ไปแจ้งที่ support@twitter.com แล้วรอ Email ตอบกลับครับ Email ที่ตอบมาครั้งแรกในเวลาไม่นาน

อันนี้ไม่ใช่นะครับ จะเป็น Email จากระบบตอบรับอัตโนมัติครับ ให้รอต่อไป ของผมประมาณ 1 วันครับ

หลังจากนั้นเราจึงมาทำตามคำแนะนำใน Email และทำการ Revoke ใหม่ ขอให้โชคดีนะครับ

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำและกำลังใจจากเพื่อนๆทวิตเตอร์

@Angkut, @ FordAntiTrust, @iake, @SINNOTRAGEDY, @nomi_nee, @aum2u